Przepisy z tagiem:

mięso

Wieprzowina w sosie z porami

Czas przygotowania: ok. 20 min., czas gotowania: ok. 1 – 1,5 h

Wieprzowina w sosie z porami

Czas przygotowania: ok. 20 min., czas gotowania: ok. 1 – 1,5 h

Ostatnio trochę mnie mniej na blogu, co nie znaczy, że mniej gotuję. Myślę, że gotuję nawet więcej, ale po prostu nie mam czasu, żeby wrzucać przepisy. Moje życie zawodowe dość mocno się zmieniło, weszłam w nowe zadania i obowiązki, które przynoszą mi satysfakcję, ale mam mniej czasu na inne sprawy. Nie będę obiecywać, że to się zmieni, że będzie więcej przepisów, bo nie mam pewności, że to się uda. Będę się starać, a co z tego wyjdzie, czas pokaże.
Cieszę się, że wrzucam przepis i że jest z mięsem w roli głównej, bo obiecałam taki ostatnio. Jest to danie, które robiłam często wiele lat temu, ale zupełnie o nim zapomniałam. Ostatnio jednak mi się przypomniał i oto jest. Zrobiłam go kilka dni temu na obiad i pochwałom nie było końca. Danie podałam z kuskusem i natką.
  • ok. 1 kg mięsa wieprzowego od szynki
  • 2 cebule
  • olej
  • 4 – 5 porów, białe części
  • ok. 1 szklanki przecieru pomidorowego
  • ok. 1 szklanki wody
  • sól, pieprz

Przygotowanie

Mięso umyć, osuszyć i pokroić na niewielkie kawałki, oprószyć solą i pieprzem. Cebule pokroić w pióro lub kostkę. Rozgrzać spory garnek, wlać olej. Gdy będzie ciepły, wrzucić cebulę i chwilę podsmażyć. Dorzucić mięso i kilka minut smażyć, do momentu aż zmieni kolor czerwony na jasno brązowy. Dolać sos i wodę, dodać sól i pieprz, wymieszać i gotować pod przykrywką. W czasie duszenia mięsa umyć pory, pokroić je na 4-5 cm kawałki i każdy naciąć wzdłuż do środka. Gdy mięso będzie prawie gotowe, wrzucić pory i gotować do miękkości. Jeśli sos robi się zbyt gęsty i zaczyna się przypalać, dolać wody. Najlepsze jest następnego dnia, gdy potrawa się przegryzie.
 

Polędwiczki wieprzowe w sosie śliwkowym po azjatycku

Czas przygotowania: ok. 40 min.

Polędwiczki wieprzowe w sosie śliwkowym po azjatycku

Czas przygotowania: ok. 40 min.

Śliwki to mój najukochańszy owoc. Zajadami się surowymi codziennie, podduszone dodaję do porannej owsianki, przerabiam na powidła, musy z goździkami i cynamonem do gofrów i naleśników oraz nalewki, idealne na długie, zimne wieczory. Śliwki nieźle komponują się z mięsem, na blogu są już 2-3 dania mięsne z ich udziałem. Dzisiaj w wersji nieco azjatyckiej, z sosem sojowym i makaronem ryżowym. Zrobiłam podwójną porcję, żeby mieć choć raz obiad na dwa dni i… udało się, po raz pierwszy od bardzo dawna.
  • 2 polędwiczki wieprzowe
  • 4 zmiażdżone ząbki czosnku
  • 2 duże cebule
  • 2-3 łyżki sosu sojowego
  • 1 łyżka mąki ziemniaczanej
  • ½ szklanki zimnej wody
  • ok. 30 śliwek węgierek, bardzo dojrzałych
  • ok. 4 łyżeczki sosu sojowego
  • sól, pieprz
  • (cukier trzcinowy)
  • olej
  • szczypior
  • sezam

Przygotowanie

Na sos rozcinamy śliwki i wyjmujemy pestki. Zalewamy 1/2 szklanki wody i gotujemy do miękkości. Przecieramy przez sito, doprawiamy sosem sojowym, solą i pieprzem. Jeśli śliwki były mało słodkie, można dosypać nieco cukru trzcinowego do smaku. Doprowadzamy wszystko do wrzenia i gotujemy ok. 15 minut, żeby sos zgęstniał. Na patelni rozgrzewamy olej. Podsmażamy cebulę, po chwili dorzucamy czosnek, dodajemy pokrojone w kostkę mięso. Smażymy aż się zrumieni. Wlewamy sos śliwkowy i dodatkowy sos sojowy, całość dusimy 10 minut. Mąkę ziemniaczaną wymieszać z ½ szklanki zimnej wody i wlać do sosu, żeby go zagęścić. Jeszcze chwilę całość podusić, jeśli trzeba, doprawić. Podawać z makaronem ryżowym (ja akurat miałam makaron soba), posypane szczypiorem i podprażonym sezamem.
 

Skrzydełka w miodzie

Czas przygotowania: ok. 20 min., czas gotowania: do 1 h

Skrzydełka w miodzie

Czas przygotowania: ok. 20 min., czas gotowania: do 1 h

Skrzydełka w miodzie z tego przepisu jedliśmy po raz pierwszy wiele lat temu u naszej znajomej Basi, która przygotowała je na jakąś imprezę. I stały się w naszym gronie legendą. Było wiadomo, że na imprezie u Basi one się pojawią. I wszyscy na nie z drżeniem czekaliśmy, bo są przepyszne. Przez kilka lat bardzo chciałam je zrobić, ale któż się odważy zmierzyć z legendą? W końcu, po długim czasie, odważyłam się. Dostałam od Basi przepis i… po prostu je zrobiłam. Udały się! Jest to chyba najbardziej ulubione danie mięsne Tomka i Łukasza. Na naszych imprezach rodzinnych też znika natychmiast, bez względu na to, jak dużo tego zrobię. Chyba po takim wstępie, ruszycie do rzeźnika po skrzydełka. Oczywiście pomijam wegetarian.
  • 1 kg skrzydełek z kurczaka
  • 6 łyżek oleju
  • 6 łyżek dobrego ketchupu (ewentualnie koncentratu pomidorowego)
  • 2 łyżki majeranku
  • 2 łyżki miodu
  • 2 łyżki sosu sojowego
  • sól, pieprz

Przygotowanie

Skrzydełka umyć, osuszyć. Ja odkrawam zawsze ostatnią, najcieńszą część, którą wyrzucam. Skrzydełka posolić i popieprzyć. Ze wszystkich składników zrobić marynatę, do której wrzucić skrzydełka. Zafoliować i wstawić do lodówki, najlepiej na noc. Przełożyć do głębokiej patelni lub garnka, dolać nieco wody i dusić pod pokrywką ok. 40 minut. Mieszać od czasu do czasu, bo lubią się przypalać. Jeśli sos jest za gęsty, dolać więcej wody. Gdy skrzydełka będą miękkie, zdjąć pokrywkę, zwiększyć ogień i odparować wodę, żeby sos był gęsty.
 

Klopsiki z indyka

Czas przygotowania: ok. 25 min., czas smażenia i duszenia: ok. 30 min.

Klopsiki z indyka

Czas przygotowania: ok. 25 min., czas smażenia i duszenia: ok. 30 min.

Czas, w którym Antek był uczulony na jajka, drożdże i gluten, na szczęście minął (została jeszcze laktoza), dzięki czemu może jeść coraz więcej „naszych” dań. Jednak dzięki jego alergii opanowałam kilka sztuczek, zastępowania jednych produktów innymi przy przygotowywaniu potraw. Dowiedziałam się na przykład, że w daniach takich jak klopsy, placuszki, ciasta czy ciasteczka, jajko zastępuje się zmielonym siemieniem lnianym wymieszanym z wodą. Dzięki temu klopsiki czy placuszki są bardziej miękkie niż takie zrobione z jajkiem. W dzisiejszym przepisie, inspirowanym książką „Mama alergika gotuje” Katarzyny Jankowskiej, użyłam właśnie siemienia. Klopsiki te robiłam już wiele razy, są przepyszne. Za każdym razem przygotowuję je z większej ilości mięsa z nadzieją, że choć trochę zostanie na kolejny dzień. Ostatnio prawie się udało! Parę sztuk zostało po wspólnym obiedzie, myślałam, że będą dla Antka. Wieczorem moja mięsożerna Maja pochwaliła się, że zjadła resztę :-).
  • 1 kg mielonego indyka (najlepiej zmielonego u rzeźnika, nie z opakowania)
  • masło klarowane/ olej z pestek winogron
  • 1 cebula
  • 2 łyżki zmielonego siemienia lnianego plus 4 łyżki gorącej wody
  • 4 łyżki mąki (najlepiej razowej)
  • sól
  • tymianek, papryka słodka, papryka ostra, zmielona kolendra (inne ulubione)
  • (bułka tarta)

Przygotowanie

Drobno posiekaną cebulę zeszklić na maśle lub oleju. Dodać do mięsa razem z papką powstałą z wymieszania siemienia lnianego z wodą, mąki, soli i przypraw. Wszystko wymieszać i formować niewielkie klopsiki, można je jeszcze obtoczyć w mące (bułce tartej). Smażyć na tłuszczu do zrumienienia. Przełożyć je do garnka, dolać gorącą wodę do połowy wysokości i dusić na średnim ogniu około 20 minut. Podaję je z gotowanymi lub pieczonymi warzywami albo sałatką.
 

Gotowana wołowina

Czas przygotowania: o. 15 min., czas gotowania: 5 – 6 godz.

Gotowana wołowina

Czas przygotowania: o. 15 min., czas gotowania: 5 – 6 godz.

Nie jestem fanką mięsa, co pewnie widać po wpisach. Latem nie jem go prawie w ogóle, ale gdy nadchodzą chłodniejsze dni, zaczynam częściej zaglądać do rzeźnika ku radości Rodziny, która jest mocno mięsożerna. Wczoraj kupiłam kawałek wołowiny i postanowiłam ją ugotować, czego nigdy wcześniej nie robiłam. Danie wyszło przepyszne, wchodzi do naszego menu. Niewiele przy nim pracy, która sprowadza się do obrania warzyw na bulion i pokrojenia mięsa w plastry. Nie jest to jednak danie szybkie. Wołowina potrzebuje czasu – musi się bardzo, bardzo długo gotować, żeby zmięknąć. Niezmiernie ważna jest także jej jakość – kupuję tylko u rzeźnika, bez żył, chudą i świeżą.
I jeszcze jedno – powstały bulion wołowy jest świetną bazą, na której można ugotować zupę czy przygotować sos. Można go także zamrozić i użyć, gdy będzie potrzebny.
  • ok. 1 kg świeżej wołowiny (najlepiej ekstra lub ligawy)
  • 4 marchewki
  • 2 pietruszki
  • 2 selery
  • 2 cebule
  • przyprawy: pieprz w ziarnach, tymianek, 2 liście laurowe, 2-3 ziela angielskie, 2-3 kulki jałowca, lubczyk, kminek
  • sól

Przygotowanie

Warzywa umyć, obrać, przekroić na pół, wrzucić do garnka, zalać zimną wodą (3-4 l). Zagotować, posolić, wrzucić przyprawy. Gotować na niewielkim płomieniu ok. 1 godziny. Wołowinę umyć, pokroić w plastry. Gdy bulion warzywny będzie gotowy, wyciągnąć warzywa i do wrzącego wywaru wrzucić wołowinę. Mięso powinno być całkowicie zanurzone w płynie i gotować się pod pokrywą na małym płomieniu ok. 4-5 godzin – aż mięso będzie zupełnie miękkie. W czasie gotowania sprawdzić doprawienie mięsa – jeśli jest mdłe – dosolić i dodać przyprawy. Gotowe mięso wyciągnąć i w powstałym bulionie podgrzać selery i pietruszki. Zmiksować je z odrobiną bulionu i masłem na gładkie puree, można dodać tymianek. Podawać z plastrami wołowiny i jakąś sałatką lub warzywami (u nas były to pieczone buraki).
 

Polędwiczki w sosie miodowo-musztardowym

Czas przygotowania: ok. 15 min., czas macerowania: noc, czas smażenia: ok. 15 – 20 min.

Polędwiczki w sosie miodowo-musztardowym

Czas przygotowania: ok. 15 min., czas macerowania: noc, czas smażenia: ok. 15 – 20 min.

W ostatnią niedzielę mieliśmy sporo gości. Przygotowałam wiele pysznych potraw, ale chyba najbardziej smakowały wszystkim polędwiczki w miodzie i musztardzie. Szczególnie mojej jedynej, ukochanej szwagierce Magdzie. Poprosiła mnie o przepis, a ja bezczelnie odparłam, że wrzucę na bloga. Niniejszym to czynię.
A danie faktycznie jest pyszne. Po raz pierwszy jadłam je u mojej Cioci i później w domu, metodą prób i błędów, odtworzyłam smak. Moją innowacją było użycie, zamiast zwykłej, musztardy francuskiej, z ziarnami gorczycy. Później danie to wiele razy robiłam na warsztatach i zawsze wszystkim bardzo smakowało. Zatem polecam. Chyba, że ktoś zdecydowanie nie lubi w mięsach słodkiej nuty.
  • 2-3 polędwiczki wieprzowe
  • 3-4 łyżki musztardy francuskiej (z ziarnami gorczycy)
  • 2-3 łyżki miodu
  • 2-3 ząbki czosnku
  • (1 łyżeczka octu balsamicznego)
  • 1 łyżeczka tymianku (teraz najlepiej świeżego)
  • 5 łyżek oleju (np. z pestek winogron, ryżowego, kujawskiego)
  • kilka kropli soku z cytryny
  • masło klarowane do smażenia
  • sól, pieprz
  • (pudełko śmietany 18%)

Przygotowanie

Polędwice myjemy, osuszamy, oczyszczamy i kroimy w plastry grubości ok. 2-3 cm i lekko spłaszczamy dłonią. W misce łączymy składniki na marynatę: olej, przeciśnięte przez praskę ząbki czosnku, miód, musztardę, ocet, tymianek, pieprz i sok z cytryny. Plastry polędwiczek polewamy marynatą i mieszamy pamiętając, żeby każdy plasterek był dokładnie pokryty sosem. Odstawiamy do lodówki, najlepiej na noc. Na rozgrzaną patelnię wrzucamy 2-3 masła klarowanego. Smażymy plastry polędwicy po kilka minut z każdej strony. Ważne jest to, żeby na patelni była pojedyncza warstwa. Jeśli mięsa jest więcej, smażymy partiami. Na koniec solimy i mieszamy, żeby sól dotarła do każdego plasterka. Chwilę jeszcze dusimy. Możemy już tak podawać, albo zrobić jeszcze sos śmietanowy: zdjąć plastry mięsa, wlać śmietanę na pozostały tłuszcz z dodatkami, dodać trochę miodu, musztardy, soli i pieprzu, zagotować. Dusić przez chwilę na małym ogniu aby sos zredukować (czyli będzie bardziej gęsty). Gdy będzie gotowy, dorzucić mięso, chwilę podgrzać i podawać. Można podać z orzechami włoskimi.