Ten przepis zapożyczyłam z „Nowej Jadłonomii” Marty Dymek, ale poleciła mi go znajoma, której mama od pewnego czasu jest na ścisłej diecie, także bezglutenowej. Brak glutenu nie był dla mnie najważniejszą zaletą tego placka, ale ciecierzyca, która jest pełna białka i innego dobra, a której w żadnej innej formie nie byłabym w stanie przemycić Antkowi. A tutaj się udało, zjedliśmy ją któregoś dnia we dwoje do obiadu. Nie ukrywam, że byłam mile zaskoczona tym, z jaką chęcią Antek ją wsuwał, tym bardziej, że nie uznałabym jej smaku za wybitny. Sama w sobie jest nieco bez wyrazu, pomimo tego, że mocno ją doprawiłam. Jednakże w towarzystwie sałatki z pomidorów, różnych innych świeżych warzyw i nasączona oliwą z tejże sałatki bardzo zyskała na smaku. Polecam ją jako dodatek do różnych sałatek z oliwą czy dobrym olejem, fajna będzie także do najróżniejszych past, które latem robi się tak łatwo, bo obfitość warzyw jest ogromna.